The dress

Lucienne van der Geld 22-12-2016, 10:27

Lucienne van der Geld is docent notarieel recht en juridisch directeur van Netwerk Notarissen @lucys_law Bekijk alle berichten van Lucienne van der Geld

‘Trouw niet voor je veertig bent’ is het advies van de Havenzangers uit 1987. Het advies van deze band uit het Nederlandse schnabbelcircuit wordt pas de laatste jaren opgevolgd. In 1996 was 54 procent van de Nederlandse bevolking getrouwd op dertigjarige leeftijd; in 2016 was dat volgens het CBS nog maar 31 procent. Je zou daar de conclusie uit kunnen trekken dat het trouwen minder populair is. Aan de wens om te trouwen is echter weinig veranderd. De meeste twintigers willen ooit trouwen.

Twintigers die samenwonen, willen in het algemeen trouwen om hun relatie te bevestigen. Mannelijke twintigers willen vaak trouwen omdat hun partner dat wil. En hun vrouwen? Die willen trouwen vanwege het feest en de trouwjurk. Dat weet ook TLC. Die zender heeft de legendarische tv-serie ‘Say yes to the dress’. Daar komen Amerikaanse bridezilla’s met een hele horde aan gillende vrouwelijke familieleden en vriendinnen een bruidsjurk uitzoeken. Randy ‘you must be honest to the consultant’ Fenoli helpt nu ook Nederlandse bruiden, waaronder Patricia Paay die voor de vierde keer trouwde, een prinsessenjurk uitzoeken.

De wet ziet het huwelijk een tikkeltje anders dan het gemiddelde Nederlandse bruidje. Het huwelijk is namelijk juridisch gezien vooral een organisatiemodel. Een instituut voor twee mensen (polygamie is in Nederland niet toegestaan) die de door de wet aan de huwelijkse staat verbonden gevolgen, wensen. Je hoeft van de wet als je trouwt geen relatie te hebben of verliefd op elkaar te zijn. Sterker nog: je hoeft van de wet niet eens met elkaar samen te wonen.

Ik had die droom ook ooit. Een bruidje te zijn. Maar dan wel zonder zo’n mierzoete jurk van Randy. Mr. Law trouwde met mij omdat ik het wilde. We pasten daarmee helemaal in het plaatje van het CBS. Maar nu, jaren later, wil ik eigenlijk als notarieel jurist een keer een scheiding meemaken. Als ervaring die ik in mijn beroep kan gebruiken; ik ben immers geen hartchirurg die wil weten hoe een bypassoperatie voelt. Ik wil gewoon gelukkig blijven met mr. Law. In welke burgerlijke staat? Dat maakt mij anno 2016 niks meer uit.

Geef een reactie