Dertig dagen droog (1): gered door een meisje

Auke 24-02-2017, 15:58

Foto: Gerard Verschooten

Auke drinkt niet

Student Auke is helemaal klaar met de hoofdpijn en kurkdroge tong in de ochtend. Hij drinkt een maand geen alcohol en doet daarvan verslag op voxweb.nl. 'Het valt allemaal niet mee: ik ben een oude vent en ga bijna dood.'

Voor de zoveelste keer werd ik wakker met kloppende koppijn, een zwetend lichaam en verkrampte spieren. Naakt lag ik in een vreemd bed naast een vreemd meisje. Vanuit de hoogslaper keek ik naar beneden. Verspreid over de vloer lagen platgetrapte blikken bier, half opgerookte peuken en een lege fles wodka. Ik keek naar haar. Ze sliep nog. Gelukkig herinnerde ik me haar naam, alleen haar leeftijd was me ontschoten. Een jaar of 22, gokte ik. Mijn koppijn zwol aan en haar ogen gingen langzaam open.

Ik ben nu 25 en moet me weer door een ongemakkelijk ontbijt werken. Daarna zo snel mogelijk langs de servicebalie van de Albert Heijn en schaamtevol aan de vrolijke caissière om een pakje paracetamol vragen.

‘Op weg naar mijn broek besloot ik ook af te zien van mijn rookverslaving’

Hier ben ik helemaal klaar mee. Ik heb geen zin meer in wekelijkse bijna-doodervaringen. Ik heb er geen zin meer in om te doen alsof die kater ‘allemaal wel meevalt’. Nee hij valt niet mee, ik ben een oude vent en ik ga bijna dood. Laat me met rust.

Dus! Wat ga ik doen? Juist! ik ga een maand niet drinken. Waarom een maand en niet gewoon voor altijd, Auke, je jankt zo hard. Nou, dat is simpel. Het leven als extreem-alcoholist bevalt me niet, maar een beetje alcoholisme past wel bij me. Denk ik.

Een maand niet drinken. Ik zou er meteen aan beginnen, bedacht ik terwijl ik stram de hoogslaper uitklom. Hink-stap-sprong tussen de overblijfselen van de avond ervoor: op weg naar mijn broek besloot ik ook voorgoed af te zien van mijn halfbakken rookverslaving.

Portugal
De kater trok op maandag weg en de studie begon weer. Colleges moesten worden gevolgd. De eerste dagen leken me lachend af te gaan. ’s Avonds dronk ik een theetje terwijl mijn huisgenoten mij slurpend aan een biertje keihard uitlachten. Ik kon het weerstaan, het was immers gewoon maandag. Toen brak het weekend aan, en op vrijdag kregen mijn twee huisgenoten een flinke smak salaris gestort. Die avond zouden we samen eten, en zou ik het bij water en koffie houden. De echte beproeving kwam toen mijn huisgenoot een goede fles port tevoorschijn haalde. ‘Vorig jaar meegenomen uit Portugal, dit was echt een duur souvenirtje. Auke, jij ook een glaasje?’

Ik moest het huis uit. Inmiddels was er buiten een hevige bui losgebarsten. ‘Heb je zin in een wandeling?’, appte ik haar. Snel kreeg ik een ‘ja’ terug. Ik ontsnapte naar dat leuke meisje dat me van mijn alcoholisme had gered.

Geef een reactie