Kuddegedrag op de campus
-
Photo by Dick van Aalst
Wie op woensdagochtend richting campus fietste, had kans om een kudde (blauw-gele) schapen tegen te komen. Herder Hester van Male liep met haar honden en schapen van Molenhoek naar het sportpark in Ressen. Daarbij passeerde ze haar voormalige universiteit.
‘Ze hadden er zin in’, zegt Hester van Male telefonisch vanaf sportpark Ressen. Daar is ze met haar kudde aangekomen na een wandeling van iets meer dan drie uur. De kudde was aan het grazen bij het Sprinkhaanreservaat nabij Molenhoek en moest naar een volgende opdracht in Ressen gebracht worden.
De schapen zijn achter het Huygensgebouw, langs station Heyendaal en daarna via de Spoorkuil en de Spoorbrug richting Ressen gelopen. Het was voor Hester van Male een wandeling langs haar oude universiteit waar ze Franse taal en cultuur en Rechten studeerde. Haar man Bart Willers, waarmee ze natuur- en landschapsbeheerbedrijf Op Dreef heeft, is alumnus Biologie.
Aanrijding
Het ging goed met de schapen tussen het drukke verkeer. ‘Alleen de hond werd aangereden door een fietser’, zegt Van Male. ‘Dat krijg je als je zit te appen op de fiets.’ De hond lette uiteraard ook niet op. Van Male: ‘Die heeft alleen oog voor de schapen.’ De hond hield er geen schade aan over.
Als de schapen in Ressen klaar zijn, lopen ze door naar Arnhem voor een volgende opdracht. De vraag naar ecologische begrazing is groot, aldus Van Male. ‘Als we nog groter worden, moeten we misschien personeel aannemen. Maar we willen ook de kwaliteit waarborgen. Ecologische begrazing betekent dat de begrazing gelijkmatig gebeurt en dat je zeldzame plantensoorten afdekt. We willen kuddes ook niet te lang laten staan, waardoor ze nu alleen de productieve soorten weg eten. Daarna krijgen kruidenrijke soorten meer kans om te groeien.’
Campusgrazers
Mocht de universiteit nog behoefte hebben aan ecologische begrazing dan kunnen ze zeker bij Op Dreef aankloppen, zegt Van Male. ‘Maar ik zie nu vooral veel steen en wat bosjes op de campus.’
Als Van Male flexnetten heeft geplaatst kan ze de kudde in Ressen achterlaten, al komt ze geregeld terug voor het omweiden, zodat de schapen een ander gebied gaan begrazen. Soms is de begrazing ook mobiel, dan moet ze er altijd bijzijn en meelopen met de honden.
‘Voer schapen, geen oorlog’
De gele en blauwe verf op de vacht van de schapen is een steunbetuiging voor Oekraïne. Hester van Male: ‘Wij zeggen: voer schapen, geen oorlog.’